Κυριακή, 12 Μαΐου 2013

Χωρίς Ρολόι..

Χριστός Ανέστη...Χρόνια πολλά!
Μέρες γιορτινές πέρασαν και εύχομαι να σας γέμισαν χαρές...
Μέρες που κάναν τις γειτονιές να μοσχοβολούν μαστίχα και μαχλέπι...
Μέρες που ήταν γεμάτες προσευχή και κατάνυξη...
Μέρες που ανταμώσαμε με αγαπημένους- ήταν όλοι τους εκεί-....
Μέρες που μας έδωσαν την ευκαιρία να γιορτάσουμε και να χαρούμε κοντά στη φύση...







Έτσι ήταν και οι δικές μας μέρες, έμοιαζαν να διαρκούν πολύ και ο χρόνος ήταν σα να είχε άλλους ρυθμούς, βραδυκίνητους. Χωρίς την έννοια για το κουδούνι του σχολείου, χωρίς το άγχος της δουλειάς, χωρίς ρολόι στο χέρι να θυμίζει τα λεπτά που απομένουν για τα καθημερινά ''πρέπει''.
Βέβαια, οι ''έννοιες'' δε σε αφήνουν, είναι πολύ πεισματάρες για να δεχτούν κάτι τέτοιο. Απλά παραμερίζουν και δίνουν τόπο στη χαρά. Στέκονται λίγο πιο πέρα και παραμονεύουν για χαραμάδες που θα τις επιτρέψουν να στριμωχτούν στα περάσματα του νου...

Πέρασα πολλές δημιουργικές ώρες καθισμένη στον πάγκο μου,  είχα χρόνο να φτιάξω πράγματα που ήθελα από καιρό. Έτσι ετοίμασα ένα banner με το αλφάβητο και το χάρισα στο μικρούλι ανιψιό μου,



και μία travel τρίλιζα που προσφέρει ώρες παιχνιδιού σε μικρούς ταξιδευτές.



Πολύχρωμα, χαρούμενα μαξιλάρια ταξίδεψαν για Λάρισα, Αθήνα και Ζάκυνθο. Φτιαγμένα με κέφι, πήγαν να συναντήσουν τα παιδιά που τα περίμεναν όλο χαρά...










Σας έχω πει πόσο χαρούμενη είμαι όταν ο κάδος γεμίζει με χρωματιστά σκουπιδάκια;




Έτσι πέρασαν οι μέρες μου και έφτασε η Κυριακή του Θωμά...Διπλή γιορτή φέτος μιας και γιορτάζουν όλες οι μανούλες...ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ..!!!

Αύριο ξημερώνει Δευτέρα και ήρθε η ώρα να φορέσω το ρολόι μου και να ρυθμίσω το ξυπνητήρι....
 
Σας αφήνω με πολλές ευχές για μια όμορφη εβδομάδα και ένα μεγάλο, απέραντο ευχαριστώ για τις επισκέψεις και τα σχόλια σας.

Πολλά φιλιά,
Αννιώ